Rozliczanie sprzedaży i płatności zbiorczych
- Faktury sprzedaży oznaczasz jako zbiorcze, jak dotąd: checkbox, hurtowo na liście albo ustawieniem importu.
- Na fakturze prowizyjnej marketplace zaznaczasz checkbox przed zaksięgowaniem. Jeśli jest już zaksięgowana, cofnij księgowanie i zaksięguj ponownie, żeby zobowiązanie trafiło na konto zbiorcze. Rozliczenie zadziała i bez tego, tylko saldo będzie na zwykłym koncie.
- Dla wypłaty na wyciągu wybierasz tryb „kontrahent” (marketplace) i zaznaczasz „płatność zbiorcza”. Najwygodniej zrobić z tego regułę.
- Rozliczenie: w panelu faktury kosztowej wiążesz ją z fakturami sprzedaży (kompensata), a wypłatę wiążesz z resztą sprzedaży. Automat dla pozycji zbiorczych działa tylko po numerze faktury w tytule przelewu, więc kompensatę kosztu robisz ręcznie.
Wszędzie wybierasz prawdziwych kontrahentów:
- Faktura sprzedaży: faktyczny nabywca, czyli klient z marketplace.
- Faktura kosztowa: marketplace, który ją wystawił.
- Wypłata na wyciągu: marketplace, który faktycznie zrobił przelew.
Checkbox zmienia jednak dwie rzeczy, nie jedną:
- Konto rozrachunkowe. Należność lub zobowiązanie trafia na konto zbiorcze zamiast na zwykłe konto należności albo dostawców. Kontrahent na zapisie zostaje prawdziwy, więc kartoteka klienta i marketplace się zgadza.
- Wiązanie między różnymi kontrahentami. Normalnie obie strony rozliczenia muszą mieć tego samego kontrahenta. Pozycje zbiorcze mogą się rozliczać między sobą mimo różnych kontrahentów. Dzięki temu wypłata od Allegro zamknie fakturę wystawioną na Jana Kowalskiego.
Skutek uboczny: automat rozlicza pozycje zbiorcze tylko po numerze faktury w tytule przelewu. Nie dopasowuje ich po kwocie ani metodą FIFO, bo przy wielu klientach i jednym płatniku byłoby to zgadywanie.
Nie twórz sztucznego kontrahenta typu „Allegro — klienci” na fakturach sprzedaży. Zepsułoby to JPK i kartoteki, a ten checkbox jest właśnie po to, żeby tego nie robić.